Betekenis van:
hunne

hunne
Zelfstandig naamwoord
  • ''zelfstandig gebruikt bezittelijk voornaamwoord'': een persoon die tot hen behoort
"Deze man is een van de hunnen."
hunne
Bezittelijk voornaamwoord
  • zelfstandige vorm van hun, derde persoon meervoud
"Zijn deze kopjes nu de hunne of zijn ze de onze?"
hunne
Bezittelijk voornaamwoord
  • van hun
"Hunne Excellenties zijn daarover niet geraadpleegd."
hunne
Bezittelijk voornaamwoord
  • zelfstandige vorm van hun, derde persoon meervoud
"Zijn deze kopjes nu de hunne of zijn ze de onze?"
hunne
Bezittelijk voornaamwoord
  • van hun
"Hunne Excellenties zijn daarover niet geraadpleegd."