Betekenis van:
obstinate

to obstinate
Werkwoord
    • persist stubbornly
    "he obstinates himself against all rational arguments"

    Hyperoniemen

    obstinate
    Bijvoeglijk naamwoord
      • resistant to guidance or discipline
      "an obstinate child with a violent temper"

      Synoniemen

      obstinate
      Bijvoeglijk naamwoord
        • tenaciously unwilling or marked by tenacious unwillingness to yield

        Synoniemen

        obstinate
        Bijvoeglijk naamwoord
          • stubbornly persistent in wrongdoing

          Synoniemen