Betekenis van:
ordeal

ordeal
Zelfstandig naamwoord
  • (zware) proef als beslissende test; eerste (zware) test
  • a severe or trying experience

Hyperoniemen

ordeal
Zelfstandig naamwoord
  • godsoordeel, godsgericht, ordale
  • a severe or trying experience

Hyperoniemen

ordeal
Zelfstandig naamwoord
    • a primitive method of determining a person's guilt or innocence by subjecting the accused person to dangerous or painful tests believed to be under divine control; escape was usually taken as a sign of innocence

    Synoniemen

    Hyperoniemen


    Voorbeeldzinnen

    1. Tom couldn't talk about his ordeal with anyone.