Betekenis van:
averechts
averechts
Bijvoeglijk naamwoord
- in omgekeerde richting.
"Na de rechtse steek volg je met een averechtse."
averechts
Bijvoeglijk naamwoord
- tegengesteld; tegengesteld; tegenovergesteld; dat tegenover staat; tegenovergesteld
"een averechts effect"
"hun goedbedoelde optreden had een averechtse uitwerking"