Betekenis van:
bewapening
bewapening
Zelfstandig naamwoord
- het verschaffen van wapens aan iemand
"De bewapening van de fanatieke Islamisten in Afghanistan door de Verenigde Staten tijdens de Russische bezetting heeft de Amerikanen later zeer berouwd."
bewapening
Zelfstandig naamwoord
- de verschafte wapens die iemand in handen heeft
"Hun bewapening was niet erg modern te noemen."
bewapening (de ~)
Zelfstandig naamwoord
- versterking van beton; versterking
"bewapening van beton"
Synoniemen
Hyperoniemen
bewapening (de ~)
Zelfstandig naamwoord
- het bewapenen; het voorzien van wapens
Synoniemen
Hyperoniemen
Hyponiemen
bewapening
Zelfstandig naamwoord
- het aanschaffen van wapens
Voorbeeldzinnen
- Bewapening
- Gevechtswagens en pantserauto's, ook indien met bewapening; delen en onderdelen daarvan
- Het gebruik van de bewapening, munitie en uitrusting wordt bepaald door het recht van de gastlidstaat.
- De bevoegde autoriteiten informeren elkaar over de toegestane bewapening, munitie en uitrusting alsmede over de voorwaarden voor het gebruik ervan.
- Italië voerde verder aan dat het recentelijk een gangbare praktijk is geworden om voor militaire helikopters ook certificering door civiele autoriteiten te vereisen en vervolgens de militaire certificering tot enkele elementen (zoals avionica en bewapening) te beperken.
- GND's moeten de uitwisseling van ervaring en beroepskennis op het gebied van de ontwikkeling van defensievermogens, onderzoek, aankopen en bewapening bevorderen door deskundigen uit de overheidsdiensten van de lidstaten tijdelijk aan het Agentschap te verbinden,