Betekenis van:
cocaïne

cocaïne
Zelfstandig naamwoord
  • een drug die bereid wordt uit de bladeren van de coca die euforie en ongevoeligheid voor pijn veroorzaakt en leidt tot verslaving
"Er wordt een strenger beleid uitgevoerd tegen het bezit van cocaïne."

Voorbeeldzinnen

  1. Zorgen voor sterk verbeterde resultaten wat de bestrijding van de drugshandel betreft, met name hard drugs, zoals heroïne en cocaïne.
  2. schadebeperkingsreacties op opkomende trends in verband met psychoactieve stoffen met bijzondere aandacht voor het gebruik van ecstasy, cocaïne/crack en cannabis;