Betekenis van:
dakbedekking
dakbedekking
- Structuur of materiaal dat een gebouw afdekt.
Voorbeeldzinnen
- dakbedekking;
- Dakbedekking
- Aanbrengen van bitumineuze dakbedekking
- Dakbedekking en bouw van dakconstructies
- Dakbedekking en schilderen van daken
- Aanbrengen van dakbedekking met zonnepanelen
- leien waarvan de afmetingen 40 × 60 cm niet overschrijden, voor dakbedekking of voor gevelbekleding
- Copolymeren van ethyleen, vinylacetaat en koolstofmonoxide, bestemd om te worden gebruikt als weekmaker bij de vervaardiging van vellen voor dakbedekking [1]
- Copolymeren van ethyleen, vinylacetaat en koolstofmonoxide, bestemd om te worden gebruikt als weekmaker bij de vervaardiging van vellen voor dakbedekking [1]
- Eenlaags dakbedekkingssysteem: uit één laag bestaande, niet-geїsoleerde dakbedekking op een onderconstructie (doorgaande of onderbroken liggers) die ten minste tot klasse A2-s1, d0 van materiaalgedrag bij brand behoort.
- Bicomponentfilamentgarens, niet getextureerd en niet getwist, van 1650 decitex of meer doch niet meer dan 1800 decitex, bestaande uit 110 of meer doch niet meer dan 120 filamenten, ieder filament bestaande uit een kern van poly(ethyleentereftalaat) en een omhulling van polyamide-6, bevattende 75 of meer doch niet meer dan 77 gewichtspercenten poly(ethyleentereftalaat), bestemd om te worden gebruikt bij de vervaardiging van dakbedekking (zogenaamde „roofings”) [1]