Betekenis van:
elektrolyt

elektrolyt
Zelfstandig naamwoord
  • een stof of mengsel van stoffen gekenmerkt door het bezit van uitsluitend ionische geleidbaarheid
"De vaste verbinding RbAg4I5 is een kristallijn elektrolyt."
elektrolyt
Zelfstandig naamwoord
  • chemische verbinding die in waterige oplossing in ionen wordt gesplitst

Voorbeeldzinnen

  1. Loodaccumulatoren: tractie, vloeibaar elektrolyt
  2. werkend met vloeibare elektrolyt
  3. Loodaccumulatoren: ander elektrolyt
  4. Andere loodaccumulatoren: vloeibaar elektrolyt
  5. Loodaccumulatoren: tractie, vast elektrolyt
  6. gescheiden ingezamelde elektrolyt uit batterijen en accu's
  7. Loodaccumulatoren voor zuigermotoren, gewicht ≤ 5 kg, vast elektrolyt
  8. Loodaccumulatoren voor zuigermotoren, gewicht > 5 kg, vloeibaar elektrolyt
  9. Loodaccumulatoren voor zuigermotoren, gewicht ≤ 5 kg, vloeibaar elektrolyt
  10. Loodaccumulatoren voor zuigermotoren, gewicht > 5 kg, vast elektrolyt
  11. apparatuur welke met vloeistof gevulde accu’s bevat, wordt rechtop bewaard en zonodig vastgezet teneinde het morsen van elektrolyt te voorkomen;
  12. Deze batterijen bevatten een pyrolytisch materiaal dat bij ontbranding het elektrolyt doet smelten en de batterij activeert.
  13. Het galvaniseringsproces wordt gebruikt om een voorwerp met het gewenste metaal te bedekken door een elektrische stroom door een geschikte oplossing (de elektrolyt) te leiden.
  14. In de zin van 3A102 zijn ’thermische batterijen’ batterijen voor eenmalig gebruik die een vast, niet-geleidend anorganisch zout als elektrolyt bevatten.
  15. apparatuur welke met vloeistof gevulde accu's bevat, rechtop bewaard en zonodig vastgezet wordt teneinde het morsen van elektrolyt te voorkomen; en