Betekenis van:
magneet

magneet (de ~ | meervoud magneten)
Zelfstandig naamwoord
  • ijzer aantrekkend staal
"'iemand aantrekken'/'op iemand werken' als een magneet"
"een sterke/krachtige magneet"

Hyperoniemen

Hyponiemen

magneet
Zelfstandig naamwoord
  • voorwerp dat een magnetisch veld verspreidt
"IJzer en nikkel vormen permanente magneten."

Voorbeeldzinnen

  1. "supergeleidende" voortstuwingsmotoren, of elektrische voortstuwingsmotoren met permanente magneet, met een vermogen van meer dan 0,1 MW;
  2. Magnetrons voor continugebruik met een vaste frequentie van 2460 MHz, magneet in behuizing en probe-uitgang, voor de vervaardiging van producten van onderverdeling 85165000 [1]
  3. Magnetrons voor continugebruik met een vaste frequentie van 2460 MHz, magneet in behuizing en probe-uitgang, voor de vervaardiging van producten van onderverdeling 85165000 [1]
  4. Als meer dan één magneet wordt ingeslikt, trekken de magneten elkaar aan en kunnen zij een darmperforatie, -infectie of -verstopping veroorzaken die dodelijk kan zijn.