Betekenis van:
medeplichtigheid
medeplichtigheid (de ~)
Zelfstandig naamwoord
- het ook schuldig zijn aan iets
"iemand verdenken van medeplichtigheid"
"medeplichtigheid aan [het misdrijf]"
Synoniemen
Hyperoniemen
Hyponiemen
Voorbeeldzinnen
- Uitlokking, hulp en medeplichtigheid
- Medeplichtigheid en aanzetting
- Uitlokking, medeplichtigheid, poging
- De lidstaten zorgen ervoor dat uitlokking van en hulp en medeplichtigheid aan de in lid 1 bedoelde opzettelijke handelingen strafbaar worden gesteld als een strafrechtelijk feit.
- Elke lidstaat neemt de nodige maatregelen om ervoor te zorgen dat medeplichtigheid aan de in artikel 1 bedoelde gedragingen strafbaar wordt gesteld.
- Iedere lidstaat zorgt ervoor dat uitlokking van of medeplichtigheid aan een van de in de artikelen 2, 3 en 4 genoemde feiten strafbaar wordt gesteld.
- De lidstaten zorgen ervoor dat uitlokking van, of hulp bij en medeplichtigheid aan een met opzet begaan misdrijf als bedoeld in artikel 5 bis, leden 1 en 3, als misdrijf strafbaar worden gesteld.”.