Betekenis van:
onderbreking
onderbreking
Zelfstandig naamwoord
- een kort ophouden van bezigheden als pauze
"Het toneel herbegon na een korte onderbreking tijdens dewelke velen naar het toilet gingen."
onderbreking
Zelfstandig naamwoord
- een tijdelijk staken van activiteit door een onverwachte gebeurtenis
"Een onderbreking verstoorde de vergadering."
onderbreking (de ~ | meervoud onderbrekingen)
Zelfstandig naamwoord
- keer dat iets onderbroken wordt
Hyperoniemen
Hyponiemen
Voorbeeldzinnen
- Tijdvakken van onderbreking
- drie uur zonder onderbreking;
- Termijnen; onderbreking van de procedure
- Reden van de onderbreking (21)
- Het duurtestprogramma wordt zonder onderbreking uitgevoerd.
- (Alleen) tijdens onderbreking van de studie
- De duurproef moet zonder onderbreking worden uitgevoerd.
- de tijdelijke onderbreking van deze beroepswerkzaamheden:
- de tijdelijke onderbreking van het gebruik van CPDLC-pilootverzoeken;
- de minimaal verplichte duur van de onderbreking niet naleven;
- NB 3: Spoel de kolommen gedurende elke onderbreking met water.
- Een onderbreking, het herstel na een onderbreking of een schommeling van welke aard ook in de energievoorziening van de machine, mag niet tot gevaarlijke situaties leiden.
- de reizen geschieden zoveel mogelijk zonder onderbreking en worden zo snel uitgevoerd als de omstandigheden toelaten,
- Voer de test helemaal uit zonder onderbreking met inachtneming van het volgende:
- de reizen geschieden zoveel mogelijk zonder onderbreking, en worden zo snel als de omstandigheden toelaten, uitgevoerd;