Betekenis van:
uitsterven

uitsterven
Werkwoord
  • het proces waarbij alle individuen van een soort de dood vinden en er een eind komt aan het bestaan van de soort
"Ondanks beschermingsmaatregelen van koning Clovis is de oeros in de middeleeuwen uitgestorven."

Voorbeeldzinnen

  1. Deze bepalingen gelden niet voor met uitsterven bedreigde rassen.
  2. Bij de vaststelling van die voorschriften is in het belang van de biodiversiteit rekening gehouden met de speciale voederpatronen van bepaalde met uitsterven bedreigde of beschermde soorten in hun natuurlijke habitat.
  3. Het is ecologisch en economisch gezien noodzakelijk de vispopulaties te beschermen tegen de rampzalige gevolgen van het in het water lozen van verontreinigende stoffen, waardoor bijvoorbeeld bepaalde soorten in aantal afnemen en soms zelfs uitsterven.
  4. Voor zover van toepassing is de consumptie van lokaal met uitsterven bedreigde soorten zoals specifieke vis- en schaaldiersoorten, „bushmeat” (exotisch wild), en garnalen uit kweekvijvers die de mangrovebossen bedreigen, verboden (1,5 punt).
  5. Beschikking 2003/322/EG van de Commissie van 12 mei 2003 ter uitvoering van Verordening (EG) nr. 1774/2002 van het Europees Parlement en de Raad wat betreft het voederen van bepaalde aasetende vogels met bepaald categorie 1-materiaal [2] stelt de voorwaarden vast voor het toestaan door bepaalde lidstaten van het voederen van bepaalde met uitsterven bedreigde of beschermde soorten aasetende vogels.