Betekenis van:
verlamming

verlamming
Zelfstandig naamwoord
  • ''overdrachtelijk'' het tot staan komen van het normale functioneren
"De ijzel veroorzaakte een verlamming van het vervoer in het land."
verlamming
Zelfstandig naamwoord
  • toestand waarin men niet is staat is zich te bewegen

Voorbeeldzinnen

  1. perifere symmetrische verlamming.
  2. Besmettelijke varkens-verlamming (Teschenerziek-te)
  3. Ruggenmerg met verlamming tot gevolg
  4. Klinische criteria Elke persoon jonger dan 15 jaar met acute slappe verlamming (AFP); OF
  5. Inactiviteit in de olijfoliebranche, met de verlamming van de sector tot gevolg, zou de financiering van de nieuwe campagne in de weg staan, aangezien de betalingsverplichtingen die voortvloeien uit de financiering van de vorige campagne gedeeltelijk niet zouden worden nagekomen, wat ertoe zou leiden dat de financiële instellingen niet bereid zouden worden gevonden om de nieuwe campagne te financieren.