Vervoeging van beneiden
Onbepaalde wijs (infinitief): beneiden
Präsens Indikativ
- ich beneide
- du beneidest
- er/sie/es beneidet
- wir beneiden
- ihr beneidet
- sie beneiden
Präteritum Indikativ
- ich beneidete
- du beneidetest
- er/sie/es beneidete
- wir beneideten
- ihr beneidetet
- sie beneideten
Perfekt Indikativ
- ich habe beneidet
- du hast beneidet
- er/sie/es hat beneidet
- wir haben beneidet
- ihr habt beneidet
- sie haben beneidet
Plusquamperfekt Indikativ
- ich hatte beneidet
- du hattest beneidet
- er/sie/es hatte beneidet
- wir hatten beneidet
- ihr hattet beneidet
- sie hatten beneidet
Futur I Indikativ
- ich werde beneiden
- du wirst beneiden
- er/sie/es wird beneiden
- wir werden beneiden
- ihr werdet beneiden
- sie werden beneiden
Futur II Indikativ
- ich werde beneidet haben
- du wirst beneidet haben
- er/sie/es wird beneidet haben
- wir werden beneidet haben
- ihr werdet beneidet haben
- sie werden beneidet haben
Futur I Konjunktiv II
- ich würde beneiden
- du würdest beneiden
- er/sie/es würde beneiden
- wir würden beneiden
- ihr würdet beneiden
- sie würden beneiden
Futur II Konjunktiv II
- ich würde beneidet haben
- du würdest beneidet haben
- er/sie/es würde beneidet haben
- wir würden beneidet haben
- ihr würdet beneidet haben
- sie würden beneidet haben
Präsens Konjunktiv I
- ich beneide
- du beneidest
- er/sie/es beneide
- wir beneiden
- ihr beneidet
- sie beneiden
Präteritum Konjunktiv II
- ich beneidete
- du beneidetest
- er/sie/es beneidete
- wir beneideten
- ihr beneidetet
- sie beneideten
Plusquamperfekt Konjunktiv II
- ich hätte beneidet
- du hättest beneidet
- er/sie/es hätte beneidet
- wir hätten beneidet
- ihr hättet beneidet
- sie hätten beneidet
Imperativ
- du beneide
- wir beneiden
- ihr beneidet
Perfekt Konjunktiv I
- ich habe beneidet
- du habest beneidet
- er/sie/es habe beneidet
- wir haben beneidet
- ihr habet beneidet
- sie haben beneidet