Betekenis van:
bailiff

bailiff
Zelfstandig naamwoord
  • voormalig rechterlijk en bestuursambtenaar op het platte land
  • an officer of the court who is employed to execute writs and processes and make arrests etc.

Hyperoniemen

bailiff
Zelfstandig naamwoord
  • iemand die mensen aanmaant te betalen; iemand die beslag legt op goederen
  • an officer of the court who is employed to execute writs and processes and make arrests etc.

Synoniemen

Hyperoniemen

bailiff
Zelfstandig naamwoord
  • iemand die mensen aanmaant om hun schulden te betalen.
bailiff
Zelfstandig naamwoord
  • stadsbode
  • an officer of the court who is employed to execute writs and processes and make arrests etc.

Hyperoniemen

bailiff
Zelfstandig naamwoord
  • stadsbode
  • an officer of the court who is employed to execute writs and processes and make arrests etc.

Hyperoniemen