Betekenis van:
correlative

correlative
Zelfstandig naamwoord
  • het woord of zinsdeel waarnaar een voornaamwoord terugwijst (grammatica).
  • either of two or more related or complementary variables

Synoniemen

Hyperoniemen

correlative
Bijvoeglijk naamwoord
  • correlatief
  • expressing a reciprocal or complementary relation
"correlative conjunctions"

Hyperoniemen

correlative
Bijvoeglijk naamwoord
    • mutually related

    Synoniemen