Betekenis van:
correlate

correlate
Zelfstandig naamwoord
  • het woord of zinsdeel waarnaar een voornaamwoord terugwijst (grammatica).
  • either of two or more related or complementary variables

Synoniemen

Hyperoniemen

to correlate
Werkwoord
    • bring into a mutual, complementary, or reciprocal relation
    "I cannot correlate these two pieces of information"

    Hyperoniemen

    to correlate
    Werkwoord
    • correleren
    • to bear a reciprocal or mutual relation
    "Do these facts correlate?"

    Hyperoniemen

    correlate
    Bijvoeglijk naamwoord
      • mutually related

      Synoniemen