Betekenis van:
disquiet

disquiet
Zelfstandig naamwoord
gevoel van onbehagen
the trait of seeming ill at ease

Synoniemen

Hyperoniemen

disquiet
Zelfstandig naamwoord
a feeling of mild anxiety about possible developments

Synoniemen

Hyperoniemen

to disquiet
Werkwoord
ongerust maken; op stelten zetten
disturb in mind or make uneasy or cause to be worried or alarmed

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

to disquiet
Werkwoord
voortdurend met zorg vervuld zijn
disturb in mind or make uneasy or cause to be worried or alarmed

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen