Betekenis van:
disquiet

disquiet
Zelfstandig naamwoord
  • gevoel van onbehagen
  • the trait of seeming ill at ease

Synoniemen

Hyperoniemen

disquiet
Zelfstandig naamwoord
    • a feeling of mild anxiety about possible developments

    Synoniemen

    Hyperoniemen

    to disquiet
    Werkwoord
    • ongerust maken; op stelten zetten
    • disturb in mind or make uneasy or cause to be worried or alarmed

    Synoniemen

    Hyperoniemen

    Hyponiemen

    to disquiet
    Werkwoord
    • voortdurend met zorg vervuld zijn
    • disturb in mind or make uneasy or cause to be worried or alarmed

    Synoniemen

    Hyperoniemen

    Hyponiemen