Betekenis van:
prerogative

prerogative
Zelfstandig naamwoord
  • recht dat een ander niet heeft; voorrecht; voorrecht
  • a right reserved exclusively by a particular person or group (especially a hereditary or official right)
"suffrage was the prerogative of white adult males"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

prerogative
Zelfstandig naamwoord
  • recht iets als enige te mogen doen; recht zonder mededingers
  • a right reserved exclusively by a particular person or group (especially a hereditary or official right)
"suffrage was the prerogative of white adult males"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen