Betekenis van:
aandrijving

aandrijving (de ~ | meervoud aandrijvingen)
Zelfstandig naamwoord
  • wijze waarop toestellen en werktuigen in beweging worden gebracht en gehouden
"elektrische aandrijving"

Synoniemen

Hyperoniemen

aandrijving
Zelfstandig naamwoord
  • een voortstuwende kracht waarmee toestellen in beweging worden gebracht en gehouden

Voorbeeldzinnen

  1. Veldhakselaars met eigen aandrijving
  2. Precisiezaaimachines met centrale aandrijving
  3. Met hybride aandrijving
  4. Aandrijving en pyloon
  5. Voor de aandrijving van
  6. Aandrijving van het botslichaam
  7. Aandrijving van het voertuig
  8. Veldhakselaars met eigen aandrijving
  9. 2 = schip zonder eigen aandrijving
  10. Hydraulische aandrijving van de stuurmachine
  11. Aandrijving [1]: een motor/meerdere motoren (aantal):
  12. Essentiële kenmerken van de elektrische aandrijving
  13. Bij stuurmachines met mechanische aandrijving moet een tweede onafhankelijke aandrijving of een handaandrijving aanwezig zijn.
  14. Aandrijving voor compressoren voor airconditioninginstallaties voor motorvoertuigen [1]
  15. WIJZIGING EN UITBREIDING VAN DE GOEDKEURING VAN HET TYPE AANDRIJVING