Betekenis van:
kloven

kloven
Werkwoord
  • het op bepaalde wijzen splijten van een diamant
"Deze steen moet nog gekloofd worden."
kloof (de ~ | meervoud kloven)
Zelfstandig naamwoord
  • door klieving ontstane opening in iets, die naar binnen toe smaller wordt
"een smalle/nauwe/wijde kloof"
"een diepe kloof"

Synoniemen

Hyperoniemen

Werkwoord


Voorbeeldzinnen

  1. Bijlen, houthiepen en dergelijk gereedschap om te hakken of te kloven
  2. Ten hoogste 5 % van de vruchten binnen deze tolerantie mag bestaan uit vruchten met lichte, niet-dichtgegroeide beschadigingen van het oppervlak of droge kloven, of uit weke of verwelkte vruchten.
  3. Spaden, schoppen, houwelen, hakken, gaffels, rieken, vorken, harken en schoffels; bijlen, houthiepen, kloofmessen en dergelijk gereedschap om te hakken of te kloven; snoeischaren en wildscharen; zeisen, sikkels, stro- en hooimessen, heggenscharen, wiggen en ander handgereedschap voor de land-, tuin- of bosbouw