Betekenis van:
ontvoering

ontvoering
Zelfstandig naamwoord
  • het, tegen iemands zin, wederrechtelijk verplaatsen van een persoon
"De term "ontvoering" wordt in het algemeen gebruikt wanneer de ontvoerder iemand onttrekt aan zijn vertrouwde milieu en wegvoert naar een onbekende plaats."
ontvoering (de ~ | meervoud ontvoeringen)
Zelfstandig naamwoord
  • het iemand onder dwang meenemen

Hyperoniemen


Voorbeeldzinnen

  1. Hij wordt beschuldigd van ontvoering.
  2. Ontvoering, ontvoering voor losgeld, illegale vrijheidsberoving
  3. motief voor de ontvoering,
  4. ontvoering, wederrechtelijke vrijheidsberoving en gijzeling;
  5. ontvoering, wederrechtelijke vrijheidsberoving en gijzeling,
  6. ontvoering, wederrechtelijke vrijheidsberoving en gijzeling,
  7. ontvoering, wederrechtelijke vrijheidsberoving en gijzeling
  8. ontvoering, wederrechtelijke vrijheidsberoving en gijzeling;
  9. ontvoering, wederrechtelijke vrijheidsberoving en gijzeling;
  10. tijd en datum van de ontvoering,
  11. land en regio waarin de ontvoering heeft plaatsgevonden,
  12. SCH/Com-ex (97) decl. 13 2e herz. Verklaring van het Uitvoerend Comité van 9 februari 1998 inzake de ontvoering van minderjarigen.
  13. In geval van een ontvoering kan deze informatie helpen snel na te gaan of een andere lidstaat al ervaring heeft met ontvoeringen van EU-burgers in dezelfde regio, door dezelfde terroristische groepering, of onder vergelijkbare omstandigheden.
  14. Dit Verdrag doet geen afbreuk aan de toepassing van het Verdrag van 25 oktober 1980 inzake de burgerrechtelijke aspecten van internationale ontvoering van kinderen in de betrekkingen tussen de staten die partij zijn bij beide Verdragen.
  15. personen die in de DRC actief zijn en ernstige schendingen van het internationale recht begaan waarbij kinderen en vrouwen het doelwit zijn in gewapende conflicten, worden gedood en verminkt, en het slachtoffer zijn van seksueel geweld, ontvoering en gedwongen verplaatsing,