Betekenis van:
oxide

oxide
Zelfstandig naamwoord
  • een verbinding van zuurstof waarin dit element in de oxidatietoestand -2 voorkomt en het geen onderdeel van een complex ion vormt
"De langzame vorming van oxiden van ijzer wordt wel roesten genoemd."
oxide (het ~ | meervoud oxiden, oxides)
Zelfstandig naamwoord
  • bepaalde chemische verbinding

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen


Voorbeeldzinnen

  1. hexadecyldimethylamine-N-oxide
  2. Cyclohexylhydroxydiazen-1-oxide, kaliumzout
  3. N,N-dimethyldocosylamine-N-oxide
  4. N,N-dimethyldecylamine-N-oxide
  5. nitrilotris(methaanfosfonzuur)-N-oxide, trikaliumzout
  6. N,N-dimethyltetradecylamine-N-oxide
  7. N,N-dimethyloctadecylamine-N-oxide
  8. INEOS Oxide Ltd, Antwerpen, België
  9. Pyridine-2-thiol-1-oxide, natriumzout
  10. IJzeroxide-zwart ijzer(II,III)oxide
  11. benzhydryl-6-(4-methylbenzamido)penicillanaat-4-oxide
  12. 2,3-dimethyl-4-nitropyridine-1-oxide
  13. N-[3-(dimethylamino)propyl]stearamide-N-oxide
  14. galmei, zinkoxide en ijzer(III)oxide
  15. Halogenide(oxide)n van niet-metalen, andere dan fosforchloride(oxide)n