Betekenis van:
raadgever

raadgever
Zelfstandig naamwoord
  • iemand die ergens raad over geeft
"Ik wil later beslist raadgever worden."
raadgever (de ~ | meervoud raadgevers)
Zelfstandig naamwoord
  • iemand die professioneel advies geeft; iemand die (beroepsmatig) raad geeft; iemand die raad geeft; iemand die raad geeft
"een goede/slechte raadgever"
"technisch/juridisch/cultureel raadgever"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen


Voorbeeldzinnen

  1. De raadgever van de staat inzake privatisering heeft de mogelijke schulden voortspruitend uit niet bekende vorderingen in het beste geval geschat op nul en in het slechtste geval op 5 miljard HUF.