Betekenis van:
toegeving

toegeving (de ~ | meervoud toegevingen)
Zelfstandig naamwoord
  • tegemoetkoming; het inschikkelijk zijn
"een toegeving aan [de tijdgeest]"

Synoniemen

Hyperoniemen


Voorbeeldzinnen

  1. De particuliere schuldeisers wensten een grotere toegeving van de openbare schuldeisers, omdat een in bedrijf blijvende onderneming de meeste openbare schuldeisers door de wet gewaarborgde ontvangsten garandeert, waarop particuliere schuldeisers niet kunnen rekenen.
  2. Overeenkomstig punt 168 van het arrest van het Gerecht van eerste aanleg van de Europese Gemeenschappen van 11 juli 2002 in zaak T-152/99 (HAMSA/Commissie) [17] doet een schuldeiser die afziet van de terugbetaling van een aanzienlijk deel van zijn gewone vorderingen die bij een liquidatie waardeloos zijn, niet echt een toegeving.