Betekenis van:
disadvantage

disadvantage
Zelfstandig naamwoord
  • iets met negatief effect; andere kant; negatief punt; negatief punt; teleurstelling; tegenvaller; nadeel; kant met schaduw; het slechte
  • the quality of having an inferior or less favorable position

Hyperoniemen

Hyponiemen

to disadvantage
Werkwoord
  • benadelen, duperen, laederen, schaden, pakken
  • put at a disadvantage; hinder, harm
"This rule clearly disadvantages me"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen