Betekenis van:
fury

fury
Zelfstandig naamwoord
  • toestand van iem. die krankzinnig is, ernstige geestesziekte
  • a feeling of intense anger
"hell hath no fury like a woman scorned"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

fury
Zelfstandig naamwoord
  • grote boosheid; razernij; boosheid; kwaadheid; grote woede; woede; jaloezie
  • a feeling of intense anger
"hell hath no fury like a woman scorned"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

fury
Zelfstandig naamwoord
  • het hevig zijn; hevigheid; eigenschap hevig of krachtig te zijn
  • the property of being wild or turbulent

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

fury
Zelfstandig naamwoord
  • wraakgodin van de Romeinen
  • (classical mythology) the hideous snake-haired monsters (usually three in number) who pursued unpunished criminals

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

fury
Zelfstandig naamwoord
  • dun scheurtje
  • state of violent mental agitation

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

fury
Zelfstandig naamwoord
  • zenuwtoeval, zenuwaanval
  • state of violent mental agitation

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

fury
Zelfstandig naamwoord
  • grimmigheid
  • the property of being wild or turbulent

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

fury
Zelfstandig naamwoord
  • ijlkoorts
  • state of violent mental agitation

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen


Voorbeeldzinnen

  1. He was bursting with fury.
  2. The storm raged in all its fury.
  3. The fury of the storm frightened the children.
  4. Few things can match the unmitigated fury of child preachers.
  5. Life's but a walking shadow, a poor player that struts and frets his hour upon the stage, and then is heard no more. It is a tale told by an idiot, full of sound and fury, signifying nothing.