Betekenis van:
repellent

repellent
Bijvoeglijk naamwoord
  • walgelijk; afschuw verwekkend; afkeer inboezemend; die of dat misselijk maakt; weerzinwekkend; weerzinwekkend
  • incapable of absorbing or mixing with
"a water-repellent fabric"

Synoniemen

Hyperoniemen

repellent
Bijvoeglijk naamwoord
  • immuun; resistent
  • incapable of absorbing or mixing with
"a water-repellent fabric"

Synoniemen

repellent
Bijvoeglijk naamwoord
    • highly offensive; arousing aversion or disgust
    "the idea of eating meat is repellent to me"

    Synoniemen

    repellent
    Bijvoeglijk naamwoord
      • serving or tending to repel
      "I find his obsequiousness repellent"

      Synoniemen

      repellent
      Zelfstandig naamwoord
        • the power to repel
        "she knew many repellents to his advances"

        Synoniemen

        Hyperoniemen

        repellent
        Zelfstandig naamwoord
        • afweermiddel
        • a chemical substance that repels animals

        Synoniemen

        Hyperoniemen

        Hyponiemen

        repellent
        Zelfstandig naamwoord
          • a compound with which fabrics are treated to repel water

          Synoniemen

          Hyperoniemen