Betekenis van:
barsten
barsten
Werkwoord
- heftig breken of uiteenspatten
"Het koude glas barstte toen er heet water in werd geschonken."
barst (de ~ | meervoud barsten)
Zelfstandig naamwoord
- breuk in een harde oppervlakte waarbij de delen nog niet uit elkaar wijken
"een barst in [een vaas/het glas]"
"er geen barst van snappen/geloven"
Synoniemen
Hyperoniemen
Hyponiemen
Werkwoord
Voorbeeldzinnen
- afdichtingssnelheden bij barsten;
- Vertonen barsten of beschadiging
- De geteste monsters mogen geen barsten vertonen.
- De teststukjes mogen geen barsten vertonen.
- Onderdeel vertoont beschadiging, defecten of barsten.
- De bedieningsschakelaar vertoont barsten, beschadiging of te grote slijtage.
- Drie cilinders worden onder hydrostatische druk tot barsten gebracht overeenkomstig punt A.12 (aanhangsel A).
- Drie representatieve cilinders worden onder hydrostatische druk tot barsten gebracht overeenkomstig punt A.12 (aanhangsel A).
- Wanneer een retroflecterende voorziening volgens deze methode bij kamertemperatuur wordt getest, mag de lens niet barsten.
- Eén voering wordt onder hydrostatische druk tot barsten gebracht overeenkomstig punt A.12 (aanhangsel A).
- na elke deeltest mag zij geen barsten of scheuren vertonen volgens de definitie in punt 3.3.1.2.1 of 3.2.3.1.2.
- De onderdelen van een waterstofsysteem mogen geen zichtbare lekken, vervorming, breuken of barsten vertonen wanneer de druk tot een bepaald niveau wordt verhoogd.
- De constructiesterkte van de hydraulische en pneumatische uitrusting en de gebruikte koppelingen dienen zodanig te zijn dat zij bij normaal bedrijf niet kunnen barsten.
- In de gevorderde stadia van de infectie ontstaan er barsten aan het oppervlak van de knol, die vaak aan de randen roodachtig bruin zijn.
- Als er tijdens een van de tests significante barsten of scheuren optreden, wordt na de bots- of verbrijzelingstest die deze heeft veroorzaakt, volgens de dynamische of de statische procedure meteen een extra test uitgevoerd;