Betekenis van:
hiel
hiel (de ~ | meervoud hielen)
Zelfstandig naamwoord
- deel v.e. kous of schoen
"nou zit er alweer een gat in m'n hiel"
"sandalen met open hielen"
Hyperoniemen
hiel (de ~ | meervoud hielen)
Zelfstandig naamwoord
- achterkant v.d. voet; hiel
"iemand je hielen laten zien"
"iemands hielen likken"
Synoniemen
Hyperoniemen
hiel
Zelfstandig naamwoord
- een enigszins uitstekend deel achteraan de voet
hiel
Zelfstandig naamwoord
- dat wat de hiel bedekt
Werkwoord
Voorbeeldzinnen
- Hiel
- Hiel
- Karkas Hiel
- BOTSTEST HIEL MET SCHOEN
- BOTSTEST HIEL ZONDER SCHOEN
- spleten aan de rand boven de hiel;
- „van hiel tot hiel”, vervanging van het loopvlak en herstelling van de zijwand, met inbegrip van de gehele onderzijwand of een deel daarvan;
- Het wordt aan de voet vastgezet met twee rekbare bandjes die rond de hiel gaan.
- Voor knollen: van elke knol het uiteinde van de hiel testen.
- zonder binnenzool en met een binnenlengte van minder dan 24 cm, gemeten van teen tot hiel
- „hiel”: het deel van de luchtband waarvan de vorm en de structuur het mogelijk maken dat de band op de velg past en hierop vast blijft zitten [2];
- „hiel”, het deel van de band waarvan de vorm en de structuur het mogelijk maken dat de band op de velg past en hierop vast blijft zitten;
- Die kenmerken zijn hoofdzakelijk een complexe buitenzool die zo ontworpen is dat hij delen van de hiel en de voorvoet beschermt, en een binnenzool met bijzondere kussentjes of stabiliserende elementen die schokken opvangen en/of de beweging controleren.
- „diagonaal”: een luchtbandstructuur waarbij de koorden in de koordlagen zich tot de hiel uitstrekken en zodanig zijn gericht dat zij afwisselend hoeken vormen die aanmerkelijk kleiner zijn dan 90° ten opzichte van de mediaanlijn van het loopvlak;
- „diagonaal”, een bandstructuur waarbij de koorden in de koordlagen zich tot de hiel uitstrekken en zodanig zijn gericht dat zij afwisselend hoeken vormen die aanmerkelijk kleiner zijn dan 90o ten opzichte van de mediaanlijn van het loopvlak;