Betekenis van:
ontheffing
ontheffing (de ~ | meervoud ontheffingen)
Zelfstandig naamwoord
- officiële vrijstelling voor iets; vrijstelling; ontheffing van bepaalde verplichtingen; het iemand vrijlaten
"een ontheffing aanvragen"
"een ontheffing voor [het storten van vuil]"
Synoniemen
Hyperoniemen
ontheffing
Zelfstandig naamwoord
- ontslag of ontzegging van bevoegdheden
Hyperoniemen
Hyponiemen
Voorbeeldzinnen
- Ontheffing.
- Uitsluiting van ontheffing
- Onderwerp van de ontheffing
- Ontheffing van zekerheidstelling
- akten betreffende ontheffing van borgtochten;
- De lidstaten kunnen ontheffing verlenen
- CERTIFICAAT VAN ONTHEFFING VAN ZEKERHEIDSTELLING
- Ontheffing van zekerheidsstelling voor bepaalde openbare lichamen
- Doorlopende zekerheid en ontheffing van zekerheidstelling
- Soort goedkeuring en aard van de ontheffing
- Ontheffing van zekerheidsstelling (artikel 95 van het Wetboek)
- Van deze hogere belasting kan ontheffing worden verleend.
- Bedrag van de doorlopende zekerheid en ontheffing van zekerheidstelling
- De voorzitter van het Bureau kan ontheffing verlenen van:
- De minister van Handel en Industrie kan ontheffing verlenen.