Betekenis van:
stoornis

stoornis
Zelfstandig naamwoord
  • een psychische aandoening waardoor de normale gang van zaken wordt bemoeilijkt
"Een bipolaire stoornis is een ziekte van de hersenen waardoor mensen extreme stemmingen kunnen krijgen."
stoornis (de ~ | meervoud stoornissen)
Zelfstandig naamwoord
  • hinderlijke onderbreking of belemmering

Synoniemen

Hyperoniemen