Betekenis van:
stoornis
stoornis
Zelfstandig naamwoord
- een psychische aandoening waardoor de normale gang van zaken wordt bemoeilijkt
"Een bipolaire stoornis is een ziekte van de hersenen waardoor mensen extreme stemmingen kunnen krijgen."
stoornis (de ~ | meervoud stoornissen)
Zelfstandig naamwoord
- hinderlijke onderbreking of belemmering
Synoniemen
Hyperoniemen
Voorbeeldzinnen
- Hersenen (ernstig letsel/stoornis)