Betekenis van:
wet

wet (de ~ | meervoud wetten)
Zelfstandig naamwoord
  • door de hoogste staatsmacht vastgestelde, met gezag gehandhaafde regel voor het maatschappelijk leven
"een wet toepassen"
"een wet aannemen"

Hyperoniemen

Hyponiemen

wet (de ~ | meervoud wetten)
Zelfstandig naamwoord
  • bindende, gezaghebbende regel
"zijn/haar/mijn wil is wet"
"dat is geen wet van Meden en Perzen"

Hyperoniemen

wet
Zelfstandig naamwoord
  • een door de overheid opgestelde regel
"Je wordt gestraft als je de wet overtreedt en gepakt wordt."
wet
Zelfstandig naamwoord
  • et stelsel van rechtsregels waaraan de burger zich dient te houden, die uitgaat van enig bestuur; bestaande wetten

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

wet
Zelfstandig naamwoord
  • overheidsdienst belast met het toezicht op de openbare orde en veiligheid en met het opsporen van wetsovertreders; alle politiediensten samen; politiekorps; overheidsdienst belast met het toezicht op de openbare orde en veiligheid en met het opsporen van wetsovertreders

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

Werkwoord