Betekenis van:
culmination

culmination
Zelfstandig naamwoord
  • stijlfiguur waarbij spanning wordt opgeroepen door opeenvolging van steeds sterkere uitdrukkingen
  • the decisive moment in a novel or play

Synoniemen

Hyperoniemen

culmination
Zelfstandig naamwoord
  • punt waarna opgelopen spanning afneemt; hoogtepunt v.e. serie gebeurtenissen; hoogste punt v.d. hemel
  • the decisive moment in a novel or play

Synoniemen

Hyperoniemen

culmination
Zelfstandig naamwoord
    • a final climactic stage
    "their achievements stand as a culmination of centuries of development"

    Synoniemen

    Hyperoniemen

    culmination
    Zelfstandig naamwoord
      • (astronomy) a heavenly body's highest celestial point above an observer's horizon

      Hyperoniemen

      culmination
      Zelfstandig naamwoord
      • culminatie
      • a concluding action

      Synoniemen

      Hyperoniemen

      Hyponiemen

      culmination
      Zelfstandig naamwoord
      • voltooiing, afwerking, completering, voleinding, bekroning
      • a concluding action

      Synoniemen

      Hyperoniemen

      Hyponiemen