Betekenis van:
disruption

disruption
Zelfstandig naamwoord
  • afwezigheid van rust
  • a disorderly outburst or tumult

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

disruption
Zelfstandig naamwoord
  • verstoring v.d. rust; opschudding; nodeloze drukte; opschudding; beroering, sterke beweging; beroering, sterke beweging; opschudding; zintuiglijke waarneming
  • a disorderly outburst or tumult

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

disruption
Zelfstandig naamwoord
  • het verbreken van betrekkingen
  • an act of delaying or interrupting the continuity

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

disruption
Zelfstandig naamwoord
  • lawaai v.d. buren
  • a disorderly outburst or tumult

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

disruption
Zelfstandig naamwoord
    • the act of causing disorder

    Synoniemen

    Hyperoniemen

    Hyponiemen

    disruption
    Zelfstandig naamwoord
    • verstoring
    • an act of delaying or interrupting the continuity

    Synoniemen

    Hyperoniemen

    Hyponiemen

    disruption
    Zelfstandig naamwoord
      • an event that results in a displacement or discontinuity

      Synoniemen

      Hyperoniemen