Betekenis van:
barst

barst
Zelfstandig naamwoord
  • een breuklijn in een breekbaar voorwerp
"Er zit een barst in de voorruit."
barst (de ~ | meervoud barsten)
Zelfstandig naamwoord
  • breuk in een harde oppervlakte waarbij de delen nog niet uit elkaar wijken
"een barst in [een vaas/het glas]"
"er geen barst van snappen/geloven"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

Werkwoord

barst
een vervoeging van barsten

Voorbeeldzinnen

  1. Het kan me geen barst schelen.
  2. Barst-/destructietests
  3. Er mag geen barst of breuk ontstaan.
  4. Geabsorbeerde vervormingsenergie bij verdere belasting na barst- of scheurvorming
  5. De tank moet de barst- en de lektest doorstaan.
  6. De specifieke verandering in het volume van de metalen tank op het tijdstip dat de barst ontstaat, mag niet minder bedragen dan:
  7. Brandtest: bij deze test moet worden aangetoond dat de brandbeveiliging van de tank zodanig is dat de tank niet barst wanneer hij onder gegeven brandomstandigheden wordt getest.
  8. Volumetrische expansie van de metalen tank; komt overeen met: volume van het water dat is gebruikt tussen het tijdstip waarop de druk begint te stijgen en het tijdstip waarop de barst ontstaat.