Betekenis van:
redelijk

Bijvoeglijk naamwoord

redelijk
de eigenschap bezittend nuchter te redeneren
"Hij is altijd een redelijk man geweest."
redelijk
wat op nuchtere wijze te beredeneren is
"Als je boos wordt, kun je geen redelijk oordeel vellen."
redelijk
mbt. het verstand; met kennis te maken hebbend; verstandelijk; rationeel; verstandelijk, verstandig
"een redelijk argument/voorstel/alternatief"
"een/elk/ieder redelijk denkend mens"

Synoniemen

Hyperoniemen

redelijk
rechtvaardig
"een redelijke prijs/vergoeding/eis/termijn"
"iemand redelijk behandelen"

Synoniemen

Hyperoniemen

redelijk
vrij goed
"een redelijk(e) cijfer/opbrengst"
"redelijk goed/zonnig"

Synoniemen

Bijwoord

redelijk
in aanzienlijke mate
"Het is al redelijk warm geworden."