Betekenis van:
countenance

countenance
Zelfstandig naamwoord
  • karakteristieke gelaatslijnen
  • the appearance conveyed by a person's face
"a pleasant countenance"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

countenance
Zelfstandig naamwoord
  • maatregel om te straffen
  • formal and explicit approval

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

countenance
Zelfstandig naamwoord
  • waardeherstel
  • the appearance conveyed by a person's face
"a pleasant countenance"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

countenance
Zelfstandig naamwoord
  • gelaatkunde, fysiognomiek
  • the human face (`kisser' and `smiler' and `mug' are informal terms for `face' and `phiz' is British)

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

countenance
Zelfstandig naamwoord
  • approbatie
  • formal and explicit approval

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

countenance
Zelfstandig naamwoord
  • imprimatur
  • formal and explicit approval

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

to countenance
Werkwoord
  • goedvinden; toestaan; veroorloven; permitteren
  • consent to, give permission

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen


Voorbeeldzinnen

  1. We will never countenance terrorism.
  2. The old man had a noble countenance.
  3. His remark put me out of countenance.
  4. He changed his countenance when he saw me.
  5. There are as many vipers hiding in the grass as there is evil lying beneath a beautiful countenance.