Betekenis van:
rebuke

rebuke
Zelfstandig naamwoord
  • lichte officiele bestraffing
  • an act or expression of criticism and censure
"he had to take the rebuke with a smile on his face"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

rebuke
Zelfstandig naamwoord
  • aanmaning, aansporing, vermaning, waarschuwing, vermaan
  • a firm rebuke

Synoniemen

Hyperoniemen