Betekenis van:
dicht

dicht
Bijvoeglijk naamwoord
  • nauw aaneengesloten, zonder veel tussenruimte
"Het land is dicht bevolkt."
dicht
Bijvoeglijk naamwoord
  • waar niets in of doorheen kan gaan, moeilijk doordringbaar
"De deur is dicht. Het dak is dicht. Na zes uur is de winkel dicht."
dicht
Bijvoeglijk naamwoord
  • zo vast, dicht ineengedrongen, dat weinig ruimte wordt ingenomen
"een dichte mist/bewolking"
"dicht bij [huis]"

Synoniemen

dicht
Bijvoeglijk naamwoord
  • in afzondering levend; niet geopend; niet open; dicht
"dicht zitten"
"dat doet de deur dicht!"

Synoniemen

dicht
Bijwoord
  • op compacte wijze
"Nederland en Vlaanderen zijn dicht bevolkte gebieden."
dicht
Bijwoord
  • dichtmaken, dichtdoen: ''Dat deed de deur '''dicht'''.''

Werkwoord


Voorbeeldzinnen

  1. De deur was niet dicht.
  2. Doe de deur niet dicht.
  3. Doe de deur dicht als je weggaat.
  4. De meeste ongelukken gebeuren dicht bij huis.
  5. De stoel staat dicht bij de deur.
  6. Ik deed de deur achter me dicht.
  7. We wonen dicht bij het station.
  8. Het is gevaarlijk dicht bij het vuur te spelen.
  9. Hoe laat gaat de ijsbaan dicht?
  10. dicht
  11. dicht
  12. te dicht bijeenliggende meervoudige beschadigingen;
  13. Eventuele kleppen van klimaatregelsystemen, koplampen enz. moeten dicht zijn.
  14. een met een koord dicht te trekken geweven zakje.
  15. Stop de snede dicht met steriele vaseline uit een injectiespuit.