Betekenis van:
horizon
horizon
Zelfstandig naamwoord
- de denkbeeldige lijn tot waar men het aardoppervlak kan zien en waar het aardoppervlak en de lucht elkaar lijken te raken
"De zon staat in het verre noorden altijd laag aan de horizon."
horizon (de ~ | meervoud horizonnen)
Zelfstandig naamwoord
- de ruimte die men met de ogen tegelijk overziet
"zijn horizon verruimen/uitbreiden"
"je intellectuele horizon"
Synoniemen
Hyperoniemen
Voorbeeldzinnen
- De maan stond boven de horizon.
- Een groot schip kwam tevoorschijn aan de horizon.
- Een dwars- en langshellingsaanwijzer (of kunstmatige horizon).
- Het deel van het licht dat door een optimaal geïnstalleerde armatuur wordt afgegeven, dat boven de horizon uitkomt moet worden beperkt tot:
- In gebieden waar lichtvervuiling een rol speelt, mag het deel van het licht dat boven de horizon uitkomt niet hoger zijn dan 1 % voor alle wegtypen en lichtopbrengsten.
- Les prévisions du compte courant représentatif de la partie volatile sur un horizon de 3 mois, et sur un pas quotidien, permettent d’anticiper les variations importantes de liquidité et de déterminer les modalités de placement.”
- Complementaire grondcomponenten vormen een onlosmakelijk onderdeel van een mobiel satellietsysteem en hebben typisch ten doel de per satelliet aangeboden diensten te verbeteren in gebieden waar een ononderbroken directzichtverbinding met de satelliet ten gevolge van onderbrekingen van de horizon door bebouwing of terreingesteldheid niet gegarandeerd is.
- Deze omvat 1) de horizontale hoek van de kijkrichting van de camera ten opzichte van de richting van het magnetische veld van de aarde en 2) de verticale hoek tussen de kijkrichting van de camera en de horizon van de aarde.