Betekenis van:
oppervlak

oppervlak
Zelfstandig naamwoord
  • een vlak dat iets naar boven begrenst
"Hij schuurde met een schuurspons de verf van het oppervlak van de ballustrade."
oppervlak (het ~ | meervoud oppervlakken)
Zelfstandig naamwoord
  • buitenkant v.e. ruimtelijk lichaam; afmeting in vierkante meters
"oppervlak van een vorm in een oppervlakte maat"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

oppervlak (het ~ | meervoud oppervlakken)
Zelfstandig naamwoord
  • vlak aan de bovenkant; vlak aan de bovenkant
"aan het oppervlak komen"
"aan het oppervlak"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen