Betekenis van:
oppervlakte

oppervlakte (de ~ | meervoud oppervlakten, oppervlaktes)
Zelfstandig naamwoord
  • vlak aan de bovenkant; vlak aan de bovenkant
"aan de oppervlakte komen/verschijnen"
"aan de oppervlakte"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

oppervlakte
Zelfstandig naamwoord
  • vlak dat iets naar boven begrenst
"Vissen met longen moeten aan de oppervlakte van de zee komen om adem te halen."
oppervlakte
Zelfstandig naamwoord
  • uitgebreidheid, grootte in m²
"De oppervlakte van een driehoek bereken je door de basis maal de hoogte te delen door twee."
oppervlakte (de ~ | meervoud oppervlakten, oppervlaktes)
Zelfstandig naamwoord
  • buitenkant v.e. ruimtelijk lichaam; afmeting in vierkante meters
"de oppervlakte van een figuur berekenen"
"[een groot stuk land] met een oppervlakte van [25 km2]"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen