Betekenis van:
vuur
vuur (het ~ | meervoud vuren)
Zelfstandig naamwoord
- schot
"iemand onder vuur nemen"
"tussen twee vuren zitten"
Hyperoniemen
Hyponiemen
vuur
Zelfstandig naamwoord
- een lichtend verschijnsel dat ontstaat wanneer iets verbrandt
"De brandweer doofde het vuur met water en andere blusmiddelen."
vuur
Zelfstandig naamwoord
- beschieting met vuurwapens
"Zo kwam de stad onder vuur te liggen."
vuur (het ~ | meervoud vuren)
Zelfstandig naamwoord
- geestdrift, het geheel van iets vervuld zijn
"iets met vuur verdedigen"
Synoniemen
Hyperoniemen
vuur (het ~ | meervoud vuren)
Zelfstandig naamwoord
- schimmelziekte in gewas
Hyperoniemen
Hyponiemen
vuur
Zelfstandig naamwoord
- ziekte waarbij lichaamsdelen afsterven; aandoening waardoor weefsel afsterft; afsterving van weefsel, gepaard met rotting
Synoniemen
Hyperoniemen
Werkwoord
Voorbeeldzinnen
- Het vuur is uitgegaan.
- Een verbrand kind is bang voor het vuur.
- Maar uiteindelijk zette hij het boek op het vuur.
- Het is gevaarlijk dicht bij het vuur te spelen.
- We haastten ons in de richting van het vuur.
- Ik tel tot drie, en dan vuur ik!
- Door vuur wordt de gehele natuur vernieuwd
- De mens is het enige dier dat gebruik maakt van vuur.
- Niet opnieuw! Zie hoe die twee elkaar kussen. Ze staan echt in vuur en in vlam voor elkaar. Ik kan dit niet langer aanzien.
- Vuur- en andere wapens
- dieetkeukens (waar geen open vuur is),
- Tijdstip waarop het vuur is gedoofd
- Datum waarop het vuur is gedoofd
- datum en plaatselijke tijd waarop het vuur is gedoofd;
- De tijd tussen ontsteking van het vuur en aanvang van de LPG-ontluchting en feitelijke druk.