Betekenis van:
ernst
ernst (de ~)
Zelfstandig naamwoord
- stemming waarin men de dingen in hun wezenlijke waarde wil zien
"er klonk ernst in zijn stem"
"je ernst bewaren"
Hyperoniemen
Hyponiemen
ernst (de ~)
Zelfstandig naamwoord
- oorzaak dan wel gevolg v.h. ernstig zijn
"het wordt ernst met"
"(het is) bittere ernst"
Hyperoniemen
Hyponiemen
ernst
Zelfstandig naamwoord
- stemming waarin men de dingen in hun wezenlijke waarde wil zien
"De ernst van de situatie bereikte zijn hoogtepunt."
ernst
Zelfstandig naamwoord
- stemming waarin men de dingen in hun wezenlijke waarde wil zien
"De ernst van de situatie bereikte zijn hoogtepunt."
ernst (de ~)
Zelfstandig naamwoord
- de eigenschap van eerlijk te zijn
"in alle ernst"
"in ernst"
Synoniemen
Hyperoniemen
Voorbeeldzinnen
- Ernst
- Ernst [1]
- Ernst [2]
- Bepaal de ernst van de verwonding.
- Bepaal de ernst van de verwonding
- Zie tabel 3: Ernst van de verwonding
- Risico-inschatting: ernst en waarschijnlijkheid van gezondheidsschade/ veiligheidsverlies
- De ernst van de verwonding kan worden bepaald door:
- kenmerken van het arbeidsgerelateerde gezondheidsprobleem en de ernst ervan,
- verkeersrisico's te onderkennen en de ernst ervan te beoordelen,
- De combinatie van de ernst en de waarschijnlijkheid levert een beoordeling van de ernst van het risico op.
- De combinatie van de ernst en de totale waarschijnlijkheid in tabel A levert een schatting van de ernst van het risico op.
- De ernst van de vervuiling is afhankelijk van de plaats waar de uitrusting zich bevindt.
- Deze intrekking is voorlopig of definitief naar gelang van de ernst van de geconstateerde tekortkomingen.
- De studie van Ernst&Young is op 24 februari 2010 afgerond.