Betekenis van:
erven

erven
Werkwoord
  • krijgen door erfenis
"erven van iemand"

Hyperoniemen

erven
Werkwoord
  • bij geboorte meekrijgen
"krenterigheid erven"

Hyperoniemen

erven
Werkwoord
  • de eigendommen van een overledene, meestal een familielid, rechtens verkrijgen
"Zij erfde een prachtig schilderij van haar oma."
erf (het ~ | meervoud erven)
Zelfstandig naamwoord
  • onbebouwd stuk grond bij een woning
"op het erf scharrelden wat kippen rond"
"fraai gelegen woonboerderij met erf en tuin"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

Werkwoord


Voorbeeldzinnen

  1. Andere gronden (gebouwen, erven, wegen, vijvers, steengroeven, onvruchtbare gronden, rotsen enz.)
  2. het erven door BT van het nettotekort van de regeling bij privatisering.
  3. Sommige van die regels zijn specifieke bepalingen voor naar behoren gerechtvaardigde uitzonderingsgevallen zoals, wat het gebruik van rechten betreft, het geval van kleine landbouwers en van landbouwers die deelnemen aan een extensiveringsprogramma of aan een programma voor vervroegde uittreding, en, wat overdrachten betreft, het erven van premierechten en het geval van landbouwers die uitsluitend weidegrond in overheids- of collectief bezit gebruiken.
  4. zodra de karkassen van het pluimvee of andere in gevangenschap levende vogels zijn afgevoerd om te worden verwijderd, worden alle delen van het bedrijfsterrein waar zij waren gehuisvest en alle delen van andere gebouwen, van erven, enz. die tijdens het doden, het slachten of de postmortemkeuring zijn besmet, besproeid met ontsmettingsmiddelen die zijn goedgekeurd overeenkomstig artikel 48;