Betekenis van:
getuigen

getuigen
Werkwoord
  • ''~ over'': een veelal beëdigde verklaring afleggen ten aanzien van de ware toedracht van een zaak
"Hij zal daarover getuigen kunnen."
getuigen
Werkwoord
  • verklaring afleggen
"getuigen dat …"
"getuigen tegen [zijn broer]"

Hyperoniemen

getuigen
Werkwoord
  • vertonen; blijk geven van; blijken te bezitten
"getuigen van moed"
"van slechte smaak getuigen"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

getuige (het ~ | meervoud getuigen)
Zelfstandig naamwoord
  • officieel bewijsstuk; referentie
"iemand van goede getuigen voorzien"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

getuige (het ~ | meervoud getuigen)
Zelfstandig naamwoord
  • iets waaruit juistheid blijkt; bewijs; bewijs; blijk waaruit men het bestaan of de juistheid van iets kan opmaken; verklaring als getuige
"die vervolgingen zijn getuigen van de heersende onverdraagzaamheid"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

getuige (de ~ | meervoud getuigen)
Zelfstandig naamwoord
  • die voor een rechtbank iets verklaart
"als getuige optreden"
"een getuige verhoren/horen"

Hyperoniemen

Hyponiemen

getuige (de ~ | meervoud getuigen)
Zelfstandig naamwoord
  • aanwezige bij een gebeurtenis
"een getuige bij [een huwelijk]"
"een getuige van [een ongeluk]"

Hyperoniemen