Betekenis van:
competentie

competentie (de ~ | meervoud competenties)
Zelfstandig naamwoord
  • de vaardigheid om specifieke taken succesvol te kunnen verrichten
  • meetbare kennis, vaardigheid of persoonlijke eigenschap die bijdraagt aan de prestaties van een individu
"competentie hebben/bezitten"
"waarde hechten aan competentie en bekwaamheid"

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

competentie
Zelfstandig naamwoord
  • een cluster van samenhangende kennis, vaardigheden en houdingen
"De nieuwe medewerker heeft de competenties om een manager te worden."
competentie
Zelfstandig naamwoord
  • de mate waarin een gesteente bestand is tegen erosie
"Het gedolomitiseerde koraal vormde vanwege de grote competentie een verhoging in het landschap en verkreeg door erosie de grillige vormen waar de Dolomieten bekend om zijn."
competentie (de ~ | meervoud competenties)
Zelfstandig naamwoord
  • bevoegdheid tot een recht; bevoegdheid; rechts- of bestuursbevoegdheid; rechterlijke bevoegdheid
"tot iemands competentie behoren"
"buiten iemands competentie vallen"

Synoniemen

Hyperoniemen

competentie (de ~ | meervoud competenties)
Zelfstandig naamwoord
  • taalvermogen

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

competentie
Zelfstandig naamwoord
  • een ontwikkelbaar vermogen van mensen waarmee ze in voorkomende situaties adequaat, gemotiveerd, proces- en resultaatgericht kunnen handelen