Betekenis van:
competentie

Zelfstandig naamwoord

competentie
een cluster van samenhangende kennis, vaardigheden en houdingen
"De nieuwe medewerker heeft de competenties om een manager te worden."
competentie
de mate waarin een gesteente bestand is tegen erosie
"Het gedolomitiseerde koraal vormde vanwege de grote competentie een verhoging in het landschap en verkreeg door erosie de grillige vormen waar de Dolomieten bekend om zijn."
competentie (de ~ | meervoud competenties)
bevoegdheid tot een recht; bevoegdheid; rechts- of bestuursbevoegdheid; rechterlijke bevoegdheid
"tot iemands competentie behoren"
"buiten iemands competentie vallen"

Synoniemen

Hyperoniemen

competentie
een ontwikkelbaar vermogen van mensen waarmee ze in voorkomende situaties adequaat, gemotiveerd, proces- en resultaatgericht kunnen handelen
competentie (de ~ | meervoud competenties)
taalvermogen

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen