Betekenis van:
ordening

ordening (de ~ | meervoud ordeningen)
Zelfstandig naamwoord
  • het aanbrengen van structuur
"een ordening aanbrengen ergens in"
"ruimtelijke ordening"

Hyperoniemen

Hyponiemen

ordening
Zelfstandig naamwoord
  • het geordend zijn
"Er heerst hier ordening."

Synoniemen

Hyperoniemen

Hyponiemen

ordening
Zelfstandig naamwoord
  • bevestiging van een predikant
"priesters der tweede ordening"
"ordening en wijding van bisschoppen"

Hyperoniemen

ordening
Zelfstandig naamwoord
  • een regelmatig, een aangebrachte orde, het tegendeel van chaos
ordening
Zelfstandig naamwoord
  • een ordeningsrelatie in de wiskunde