Betekenis van:
klinken
klinken
Werkwoord
- een bepaald geluid voortbrengen
"Die kerkklok klinkt heel helder."
klinken
Werkwoord
- een goed waarneembare klank voortbrengen
"er klinkt een luid gejuich"
"klinken als een klok"
Synoniemen
Hyperoniemen
Hyponiemen
klinken
Werkwoord
- met klinknagels vastmaken
klinken
Werkwoord
- bevestigen of in elkaar zetten met spijkers
Synoniemen
Hyperoniemen
Werkwoord
Voorbeeldzinnen
- Portier, scharnieren, klinken, portierstijlen ontbreken, zitten los of zijn stuk.
- Wanneer de buitenste laag bestaat uit ongeperforeerd staal of uit andere onbrandbare materialen (maar geen aluminium), mogen de verschillende delen aan elkaar worden vastgemaakt door middel van naadlassen, klinken, enz.
- Onder draadloos elektrisch gereedschap valt ook gereedschap dat consumenten en vaklieden gebruiken voor het draaien, frezen, schuren, slijpen, zagen, snijden, afsnijden, boren, maken van gaten, ponsen, hameren, klinken, schroeven, polijsten of soortgelijke bewerkingen van hout, metaal en andere materialen, of voor maaien, snoeien en andere tuinwerkzaamheden.